Heer, ik aanbid U – Zin en onzin volgens Jiska Zwaal

Ik aanbid U…

Er is geen moment wat ik deel met de gemeente waar ik zó intens blij van word als de aanbidding op zondagmorgen. Het moment waarop er ruimte komt om God te zien, te verwachten, onze hoop en liefde naar Hem uit te spreken…

Ik ervaar God meestal sterk dichtbij op deze momenten. Hij is om me heen, in mij, in mijn naaste. Hij vult de ruimte en ieder daarin. Hij troont op de lofzangen van Zijn volk… Ik zie Hem niet, maar ik weet dat Zijn troon dáár is waar wij aanbidden, hoger dan de zaal waarin we zingen. Ik weet dat engelen ons omringen, Hem mee aanbidden, Zijn kinderen bedienen en alle duisternis buitensluiten. Ik zie Zijn kinderen zoals ze zijn: uitgezondenen op deze aarde, ieder op zijn of haar plek, gekend door de Vader. Diep geliefd door Hem, en ik voel Zijn blijdschap en trots over al Zijn mooie kinderen.

De Bijbel spreekt over de troon van God. Alles wat mooi is op deze aarde en daarboven wordt genoemd en gebruikt voor Zijn eer. De regenboog is om Zijn troon, de sterrenhemel is Zijn kleed, een glazen zee is vóór Hem… Engelen, oudsten, dieren, heiligen… Wanneer ik Hem thuis aanbid, dwaalt mijn blik vaak naar buiten. God is daar en overal, zover ik kan zien en veel verder.

Het is zo mooi om Hem op alle manieren te aanbidden die je maar kan bedenken en die bij je passen. Schrijf Hem een liefdesbrief waar je al je liefde voor Hem in legt. Spreid je armen en omhels Hem (ware dat mogelijk). Gebruik alle woorden die je kent om Hem te vertellen wat je van Hem vindt en ook waarom.

Maar er zijn ook tijden waarop ik helemaal niet van harte mee kan zingen op zondagmorgen. Soms zit het verdriet me zo hoog dat ik mijn mond en ogen stijf dicht hou, omdat ik anders in huilen uit zou barsten. Soms schaam ik me te erg voor mijn wispelturigheid om Hem te durven aanbidden. En eerlijk gezegd ben ik soms ook gewoon hartstikke moe omdat ik de avond ervoor te lang heb zitten Netflixen, en blijf ik liever zitten. Dat mag óók. De engelen en heiligen om je heen nemen het daar even van je over, en je hebt de ruimte om bij Hem te zijn, met of zonder woorden.

Dat beseffen en je daarin koesteren – ook dat is aanbidding.

Jiska is lid van de Nieuwe Kerk en schrijft columns op eigen titel.

Wat je ook interessant zou vinden

Gepubliceerd door

Jiska Zwaal

Jiska is lid van de Nieuwe Kerk en schrijft maandelijks een blog. Ze is trotse moeder van Yasmin-Nuura van 5.