Mensen van Jezus: Mary-Anne

“Aandacht voor de aarde, het milieu, zat er altijd al wel in bij mij. Maar het is sterker geworden. Hoe kan je de schepper van hemel en aarde op zondag aanbidden; en dat wat Hij gemaakt heeft vervolgens kapotmaken? Misschien is die tegenstrijdigheid wel het zaadje geweest voor mijn verlangen om anders, duurzamer te willen leven.”

“Volg je Jezus? Ja, ik probeer in de dingen die ik doe, de mensen met wie ik omga het goede te doen. Ik ben geen enorme denker of type voor filosofische gesprekken. Ben meer een ‘doener met een druk gezin’. Voor mij zijn God en Jezus overigens dezelfde. Jezus meer als fysieke vorm die als mens op aarde is geweest. In alle worstelingen die we hebben dat we mogen weten dat Hij weet wat het is. God is het die ik aanbid, de schepper van alles. Via allerlei ‘toevalligheden’ kwam ik op een zondag naar de Nieuwe Kerk. De preek ging erover dat God lijntjes uitzet. De was de start van een grote verandering in mij. Ik ben op een gegeven moment de Alpha-cursus gaan doen. Daar groeide het besef dat God echt betrokken is op mijn leven. Dat ik dus nooit alleen ben. Dat God alles vasthoudt, met mij mee wil gaan. Dat verandert alles.

Mijn toewijding aan God is op dit moment vaak praktisch. Bijvoorbeeld het goed omgaan met de schepping,  ik denk dat God dat van ons vraagt. In dat hele (zoek)proces om duurzamer te leven kan ik veel lol hebben. Ik krijg wel eens terug dat ik er best vurig over ben. Met de omgeving waarin ik leef (werk, school, vrienden, gezin) betekent het dat ik soms niet kan voldoen aan de norm die ik mezelf stel. Wat mij betreft hoeven er geen pakjes drinken met rietjes in huis; maar soms zie ik ze in de wandelwagen omdat een van de kinderen het zo graag wil. Mijn man Rutger is daarin iets toeschietelijker. En dat is prima, soms kan ik te principieel zijn.

De liefde voor de schepping probeer ik de kinderen mee te geven. Een keer liepen we in het bos waar we  – naar aanleiding van een bijbeltekst in Jesaja – de koppeling tussen de natuur en God legden. Daar hebben we dan gesprekjes over met de kinderen. In huis staat een grote vaas op tafel met de natuurschatten. Onze dochter Joëlle (4 jaar) houdt van stenen en veren, die liggen er nu in. Of we kletsen erover tijdens een vakantie op de Veluwe. Daar is een grote vuilnisbelt waar we regelmatig langskwamen. Dan vertellen we wat afval is en wat het doet met de aarde. Met Simon (6 jaar) kunnen we het daar goed over hebben. Ook hebben we nog een zoon Robin (8 maanden).

Liefde en dankbaarheid voor God maken pogingen om duurzamer te leven sterker. Juist Christenen zouden daar wat bewuster in mogen zijn; en dan kijken wat voor jou past, wat jij zou kunnen doen. In onze kerk ben ik betrokken bij een groepje mensen die iets met het thema duurzaamheid hebben. Op de startzondag in september heb ik een workshop gegeven over duurzaamheid. Hieruit volgden 4 challenges: 40 dagen …. geen vlees eten, energie besparen, eerlijke kleding kopen, geen plastic afval. Je kon kiezen wat je ging doen. 40 dagen heb je ongeveer nodig om iets (duurzaam) vol te blijven houden. Ongeveer 25 mensen deden mee.”

// MENSEN VAN JEZUS is elke twee weken een verhaal van iemand uit de Nieuwe Kerk met als vraag: Wie is Jezus voor jou? Geïnspireerd door het supertoffe concept van Humans of New York.

Kom je in de Nieuwe Kerk en heb je ook een verhaal over Jezus in jouw leven? Laat het ons weten, we willen je graag interviewen en een plekje geven in onze rubriek! #mensenvanjezus

Wat je ook interessant zou vinden

Gepubliceerd door

Kiki

Kiki schrijft mee aan de wekelijkse rubriek 'Mensen van Jezus'.