Mensen van Jezus: Heleen

“Als Jezus hier nu opeens voor me zou zitten, denk ik dat ik verrassend weinig uit kan brengen. Ik zou zoiets zeggen als: ‘Welkom.’ Veel verder dan dat kom ik niet. Gek is dat eigenlijk hè: als ik bid, heb ik hele conversaties met Hem. Maar oog in oog met God zou Zijn enorme grootsheid me toch overvallen. Ik denk trouwens dat Jezus er vreselijk om zou lachen. Sowieso ben ik ervan overtuigd dat God veel humor heeft.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Heleen”

Mensen van Jezus: Floris

“Ik weet niet of er iemand is met Wie ik zo blij ben dat ik Hem heb ontmoet, als Jezus. Ik heb een warme en gelovige opvoeding gehad. Ik was zelfs misdienaar en ging een periode lang elke ochtend naar de kerk. Maar ergens ben ik het geloof verloren. Ik ben een andere weg gegaan. Vorig jaar heb Jezus echt leren kennen bij de Alpha-cursus van de Nieuwe Kerk. Natuurlijk had ik weleens gehoord dat je een persoonlijke relatie met Jezus kunt hebben. Maar ik had het nooit eerder zo ervaren.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Floris”

Mensen van Jezus: Saakje

“Ongeveer 25 jaar geleden sloot de Willem de Zwijgerkerk, mijn toenmalige kerk. Zo kwam ik bij de Nieuwe Kerk terecht. Ik voelde me meteen thuis. En wat me direct opviel, was de cultuur van bidden. Als er wat was, werd er al snel gezegd: laten we ervoor bidden. Dat was ik niet gewend. Tenminste niet op zo’n openlijke manier, gewoon tijdens het koffiedrinken.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Saakje”

Mensen van Jezus: Anne-Moon

“Mijn opa woont in Duitsland en gaat naar een katholieke kerk. Hij is een heel bijzondere man. Als hij ons ziet, heeft hij zo’n trots in zijn ogen. Ik zie hem niet heel vaak, maar toen we met Kerst bij hem waren, gaf hij mij een hostie. Dat mag eigenlijk alleen als je eerste communie hebt gedaan. Hij zei tegen me: ‘Ik weet dat jij gelooft in de Verlosser.’ Dat vond ik zó mooi. Dat moment was wel een keerpunt in mijn geloof, denk ik. Ik begon echt te zoeken wie Jezus nu is.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Anne-Moon”

Mensen van Jezus: Michael

“Drie jaar geleden reisde ik met vrienden door de Balkan – een reis met een onverwachte wending. We zouden een festival in Kroatië bezoeken. Maar eenmaal aangekomen in de stad Pula, bleek dat we een week te laat waren. Op een dag bezochten mijn vrienden een riddershow. Ik had daar geen zin in. Daarom slenterde ik in mijn eentje door het snikhete centrum, tot ik bij een kerk uitkwam. Ik ging naar binnen en ging zitten. ‘Lekker koel,’ dacht ik nog. En wat er toen gebeurde, kan ik bijna niet uitleggen: ik voelde opeens zo’n diepe, onbeschrijfelijke rust…

Meer lezen “Mensen van Jezus: Michael”

Mensen van Jezus: Evert

“De ochtend dat mijn moeder stierf, droomde ik dat ik op een groot orgel Psalm 42 speelde. Het allereerste lied dat ik in de Nieuwe Kerk begeleidde, was precies dat eerste vers van Psalm 42 – evenals een moede hinde naar het klare water smacht, schreeuwt mijn ziel om God te vinden, die ik ademloos verwacht. Bijzonder toch? Ik kan het bijna niet zonder emotie vertellen… Het was alsof God zei: welkom bij de Nieuwe Kerk Evert, je bent hier op je plek.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Evert”

Mensen van Jezus: Corine

“Laatst zongen we in de kerk: ‘Mijn Redder, mijn Held, mijn Vriend.’ Mooi vond ik dat! Zo is Jezus voor mij: een Vriend die er altijd bij is, die als verrassing zomaar aanschuift. Tuurlijk, Hij is ook een held. Maar júist omdat Hij heel gewoon is. Niet opvallend, niet ‘kijk mij nu eens speciaal zijn’. Hij hoeft niet in een dikke auto te rijden.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Corine”

Mensen van Jezus: Henk

“‘Je betekent veel voor mensen die het moeilijk hebben.’ Ik hoop dat Jezus dát tegen me zou zeggen. Het zou me zo raken. Ik heb financieel gezien zelf ook moeilijke tijden gekend, maar nu kan ik me redelijk goed redden en houd ik zelfs iets over. Daarmee kan ik iets voor een ander doen. Dat hebben we toch van ons geloof meegekregen? Je leeft niet alleen: je leeft ook voor andere mensen. Wat je kunt, moet je doen.

Meer lezen “Mensen van Jezus: Henk”