Mensen van Jezus: Christiaan

“Het voelt goed mijn werk, daar waar ik nu zit. Ik geloof niet dat ik ‘zomaar’ na het zien van een advertentie en een sollicitatie ben aangenomen. Ik bad destijds voor iets nieuws, de moed om bij mijn vorige werkgever te vertrekken. Een baan totaal anders, iets dat echt mijn aandacht zou hebben, dat ik zou kunnen reizen. En toen was daar de kwekerij, precies waar ik naar op zoek was. Dat zie ik nu nog meer dan op dat moment. Ik zie Gods hand daarin.”

“Ik werk er nu bijna vier jaar als verkoper van groene gevels. Daarvoor werkte ik 17 jaar voor een autobedrijf. Ik merkte dat ik daar stil stond. Bovendien zette het bedrijf een koers in waar ik niet vol voor kon gaan. Ik bad voor iets nieuws. Op een gegeven moment zag ik een vacature bij een kwekerij op LinkedIn. Een bedrijf dat precies geeft waar ik naar op zoek was. Ik heb maar 1 keer in mijn leven gesolliciteerd. Als je jarenlang uitlaatgassen verkoopt en je krijgt nu de kans een product te verkopen dat dat opneemt? Daar kan ik niet anders dan de hand van God inzien (een glimlach verschijnt, red.). Een paar maanden eerder was ik er al eens op bezoek geweest. Ik voelde meteen iets goeds: de mensen, de sfeer, het product. Dat was het extra zetje om te reageren. Ik zie het als dat je voor je verjaardag een voetbal vraagt met groen en paarse stippen en je krijgt precies zo’n bal.

Gebed is voor mij belangrijk, al heb ik meegemaakt dat iets niet altijd goed komt. Ik was 22 jaar en bad voor genezing van een vriend die erg ziek was. Tijdens het bidden voelde ik ‘dit gaat ‘m niet worden’. Het was een soort krakend gevoel op m’n borst. Hij overleed. Ik heb er lang over nagedacht. Destijds had het veel impact op mij. God geeft niet altijd cadeau’s. Het blijft mij soms bekruipen wanneer ik geen antwoord krijg op gebed. Tegelijk heb ik zoiets van: ‘het is ok zo’. Als je weet hoe goed God is, dan accepteer je dat niet alles gebeurt zoals je zou willen. Dit vind ik eigenlijk ook wel prettig. Dan hoef je er niet tot uit den treuren over na te blijven denken. Daar sta ik inmiddels vrij nuchter in. Het is een groeiproces door allerlei ervaringen heen.

Iemand uit de kerk zei eens tegen mij ‘je zit wel heel comfortabel in je geloof hé, is dat wel goed?’ Ik had toen zoiets van ‘ik geloof in God, Jezus is een vriend van mij, en zo zit het’. Na dat gesprek ben ik mij weer meer gaan verdiepen. Vooral door muziek kan ik geroerd worden. Naar Bethel music luister ik graag en tijdens autorijden draai ik de laatste tijd veel van Jenn & Bryan Johnson. De teksten spreken tot mij zoals ‘learn me to love with open arms like You do’. Dit hielp mij met het omgaan van mijn boosheid naar iemand toe. Of het nummer Here I bow, een prachtig aanbiddingsnummer.

Ik ga sinds kort ook naar de mannengroep Wittevrouwen, biertje drinken, binnenkort een weekendje met hen naar Limburg. Waarom ik dat leuk vind? Ik denk dat het zit in meer interesse ontwikkelen in anderen, het samen hebben over de kerkelijke onderwerpen. Het is ook een keuze om hier meer tijd aan te geven. Pannenkoeken bakken bij het Leger des Heils, Henk ophalen voor een kerkdienst, het geluid bedienen eens per maand. Ik voel me daar prettig bij. Geen idee of zoiets wordt aangestuurd van boven; ik wilde op een gegeven moment meer doen in de kerk. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik wéét hoe goed God is.”

Wat je ook interessant zou vinden

Gepubliceerd door

Kiki

Kiki schrijft mee aan de wekelijkse rubriek 'Mensen van Jezus'.