Mensen van Jezus: Henk

“‘Je betekent veel voor mensen die het moeilijk hebben.’ Ik hoop dat Jezus dát tegen me zou zeggen. Het zou me zo raken. Ik heb financieel gezien zelf ook moeilijke tijden gekend, maar nu kan ik me redelijk goed redden en houd ik zelfs iets over. Daarmee kan ik iets voor een ander doen. Dat hebben we toch van ons geloof meegekregen? Je leeft niet alleen: je leeft ook voor andere mensen. Wat je kunt, moet je doen.

Kijk, daar op tafel staat honden- en kattenvoer. Dat is voor een kennis die maandenlang geen huursubsidie kreeg door een foutje van de Belasting. Hier in de vensterbank staan allemaal potjes met ontkiemende tomatenplantjes. Als ze iets groter zijn, geef ik er een paar cadeau aan de speeltuin vlakbij mijn huis. En toen ik kortgeleden 75 werd, heb ik Turks eten laten bezorgen bij de buurtwerkkamer (in Ondiep, red.) waar ik vaak kom.

Envelop

Ik heb jarenlang de daklozenkrant verkocht. Eerst bij de Boni op de Amsterdamsestraatweg, later bij de Plus op de Voorstraat. Ik kende enorm veel klanten. Ze vertelden van alles over hun leven en ook hun klachten over de winkel. Als ik een klacht vaker dan één keer hoorde, gaf ik het door aan de bedrijfsleider. Hij zei: ‘Henk, je mag altijd naar me toekomen. Dan kan ik er tenminste iets aan doen.’ Na een verbouwing bij de Plus mocht ik de zaak zelfs opnieuw openen! Toen ik niet zo goed meer kon staan, zette hij een comfortabele leunstoel voor me neer. ‘Je bent een sieraad voor de zaak,’ zei hij later zelfs.

In die moeilijke jaren heb ik echt steun van Boven ervaren. Ik had toen een kamer bij mensen, hoewel ik me daar niet mocht inschrijven. In de laatste jaren kon ik de huur maar moeilijk betalen. Dan zat ik zachtjes in mezelf te bidden op die stoel. Meerdere keren kreeg ik dan zomaar een envelop van mensen die ik niet kende. Eenmaal thuisgekomen opende ik de envelop. Wat bleek? Precies het bedrag dat ik nodig had voor de huur van de kamer!

Gezelligheid

Hoelang ik al lid ben van de Nieuwe Kerk? Pakweg 10 jaar, ik weet het niet meer precies. Ik houd het niet allemaal meer bij hoor! Na elke kerkdienst ga ik altijd even rustig met een kopje thee zitten. Dan geniet ik van alle gezelligheid om me heen. Het is prachtig om de kinderen te zien spelen. Dat kon ik vroeger helaas niet, want mijn vader was hartpatiënt. Ik heb niets ontbeerd hoor, maar al op jonge leeftijd moest ik vaak invallen in onze familiezaak. Daarom maakt het me gelukkig dat deze kinderen zorgeloos kind kunnen zijn.”

Wat je ook interessant zou vinden