Zondag: Gedachtenisdienst

Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, eeuwigheidszondag, gedenken we degenen die ons het afgelopen jaar zijn ontvallen. We zullen we nog één keer publiekelijk hun namen noemen en stil staan bij hun leven en de lege plaats die zij achterlieten. Voor ieder zal een witte roos zijn en een kaars branden, aangestoken aan het licht van de paaskaars, symbool van de opstanding van Jezus Christus. Want het is het bericht van de overwinning van Jezus op de dood, dat ons mag vervullen met hoop en verwachting, ondanks alle verdriet en heimwee.

In de verkondiging staan we stil bij de woorden van Klaagliederen 3: 1 – 22 en Romeinen 14: 7 – 9. Wat mooi dat in de Bijbel naast de lofzang op God ook geklaagd wordt. De schrijver van de klaagliederen roept het uit naar God, omdat hij Hem eerder ervaart als ‘een loerende beer’ dan een liefdevolle Vader. Het evangelie is blijkbaar geen verhaal om alles dicht te smeren met vrome woorden.
In de dienst is ook ruimte om geliefden te gedenken, die niet met name worden genoemd. Soms zijn we hen nog maar kortgeleden verloren. Soms is het al veel langer geleden, maar toch. Het gemis blijft, de leegte lijkt steeds leger te worden. Ter nagedachtenis aan hen kan een lichtje ontstoken worden aan de paaskaars. Van harte welkom in de dienst en hoe dan ook zegen en troost in alle omstandigheden.

Tijdens deze Gedachtenisdienst gaat Lydia Kansen voor. Er is voor dienst gemeentegebed in het Hok van Cock.

Lees meer over de kerkdienst

Zet deze kerkdienst in je agenda (*.ical)

Wat je ook interessant zou vinden

Gepubliceerd door

Lydia Kansen-Brasz (predikant)

Lydia is sinds september 2013 predikant van de Nieuwe Kerk. Speerpunt van haar werk is geestelijke begeleiding van mensen, als groep of individueel. Allerlei vormen en manieren van gebed zijn daarbij erg belangrijk.